Fysiopluspunt.nl

Posts Tagged ‘Behandeling’

RSI, ook bekend onder de naam ‘klachten armen, nek en schouder’ (KANS), is een moeilijk te behandelen aandoening. Hoe RSI ontstaat is grotendeels nog onbekend. Jaap Brunnekreef deed daarom onderzoek naar het ontstaansmechanisme van RSI. Hij toont aan dat de spierdoorbloeding, zuurstofopname en vaatfunctie in de aangedane arm van patiënten met RSI sterk verminderd is.

Opvallend is dat deze verstoringen ook aanwezig zijn in de arm zonder klachten. Verder blijkt dat de spierkarakteristieken van patiënten met RSI-klachten anders zijn dan van gezonde vrijwilligers. Zo kenmerkt het spierweefsel van RSI-patiënten zich door een snellere vermoeidheid.

Dit promotieonderzoek geeft inzicht in het ontstaansmechanisme van RSI. Een belangrijke conclusie is dat een behandeling van RSI breder van opzet moet zijn dan het lokaal behandelen van de klachten.

Bron: ru.nl

View full post on FysioForum

Zo’n tienduizend Nederlanders hebben last van een jumper’s knee (patella tendinopathie). Deze blessure komt vooral voor bij basketbal, volleybal en andere sporten waarin veel gesprongen wordt. De blessure heeft vaak langdurige gevolgen en is moeilijk te behandelen.

Onderzoek van UMCG-promovendus Henk van der Worp verschaft nader inzicht in de oorzaken van de aandoening en levert suggesties ter verbetering van de behandeling. Van der Worp stelt vast dat het risico op een jumper’s knee wordt vergroot door overgewicht, beenlengteverschil, een lage voetboog, verminderde flexibiliteit van de onderste extremiteiten, sprongkracht, landingstechniek, leeftijd, geslacht en zwaar fysiek werk. Voor volleyballers speelt bovendien de speelpositie een rol. Deze inzichten kunnen wellicht helpen de jumper’s knee te voorkomen.

Ook vergeleek Van der Worp gefocuste shockwave therapie en radiale shockwave therapie, twee soorten behandeling van de jumper’s knee. Er is geen verschil in effectiviteit tussen beide therapievormen, concludeert de promovendus. Gezien de matige vooruitgang bij beide vormen is het maar de vraag of ze überhaupt gebruikt moeten worden in de behandeling, zo voegt hij daaraan toe. Nader onderzoek naar de oorzaken van de jumper’s knee is nodig om de behandeling te verbeteren.

Bron: UMCG

View full post on FysioForum

Utrechtse wetenschappers zijn een veelbelovende behandeling van jeugdreuma op het spoor. Het werkt al in proefdieren. “We willen graag uitzoeken of het ook in mensen werkt”, aldus arts-onderzoeker Evelien Zonneveld-Huijssoon. Zij promoveert op 24 april aan de Universiteit Utrecht.

Jeugdreuma is een auto-immuunziekte waarbij T-cellen van het immuunsysteem het eigen lichaam aanvallen. De ontsteking leidt tot pijnlijke gewrichtsschade. Jeugdreuma is niet te genezen, de behandeling bestaat uit het remmen van de chronische gewrichtsontsteking. Deze medicijnen, zoals methotrexaat of TNF-alfa-remmers, hebben ernstige bijwerkingen. Patiënten hebben bijvoorbeeld meer kans op infecties.

Immuunsysteem kalmeren

In haar promotieonderzoek zocht arts-onderzoeker Evelien Zonneveld-Huijssoon naar een manier om jeugdreuma te onderdrukken. Ze gebruikte daarvoor eiwitten, de zogenaamde ‘heat shock eiwitten’. Deze eiwitten versterken normaal gesproken de ontstekingsreactie bij patiënten met jeugdreuma. Zonneveld gebruikte deze eiwitten juist om het immuunsysteem te kalmeren. Het toedienen van deze eiwitten via een neusspray zorgt ervoor dat het immuunsysteem de eiwitten als onschadelijk beschouwt. Dat is de normale reactie op eiwitten die zo het lichaam bereiken.

De neusspray werkt erg goed bij ratten met reuma. Een eenmalige dosis van een ontstekingsremmer plus vier keer de neusspray onderdrukt de ziekte drie weken lang net zo goed als drie doses ontstekingsremmer. De proefdieren kunnen dus toe met een veel lagere dosis ontstekingsremmer om de ziekte onder controle te houden. Dat vermindert op de lange termijn de bijwerkingen.

Tweeduizend kinderen

“We denken dat het in mensen net zo kan werken”, zegt Zonneveld-Huijssoon. “Reuma in proefdieren lijkt op de ziekte in mensen. Maar of de behandeling inderdaad net zo goed werkt willen we graag uitzoeken.” Het UMC Utrecht wil de nieuwe behandeling graag testen in reumapatiënten. Hiervoor is echter nog geen financiering. Eén op de duizend kinderen heeft jeugdreuma. In Nederland zijn er twee- tot drieduizend kinderen jeugdreuma, ongeveer de helft komt voor behandeling naar het UMC Utrecht.

Bron: UMC Utrecht

View full post on FysioForum

Het Universitair Medisch Centrum Groningen gaat starten met een onderzoek naar een zeer innovatieve nieuwe behandeling voor patiënten met COPD. Hierbij worden de zenuwbanen die zorgen voor een deel van de vernauwing van de luchtwegen bij COPD, in beide longen uitgeschakeld. Dit gebeurt met behulp van een bronchoscoop. De ingreep veroorzaakt een blijvend luchtwegverwijdend effect bij patiënten. De behandeling kan poliklinisch worden uitgevoerd.

Het oorspronkelijke idee voor deze toepassing is al meer dan vijftig jaar oud, waarbij destijds deze zenuwbanen in de hals geblokkeerd werden om zeer ernstige klachten van kortademigheid als gevolg van astma of COPD te behandelen.

Recent is er echter een techniek ontwikkeld om deze behandeling zonder operatie via een bronchoscoop uit te kunnen voeren. Uit voorafgaande proefdieronderzoeken zijn geen belangrijke bijwerkingen van deze behandeling gebleken. Het uitschakelen van deze zenuwbanen geeft voor zover bekend bij mensen geen bijwerkingen op lange termijn. Zo worden deze zenuwbanen zonder complicaties tijdens operaties bij longkanker- en longtransplantatie patiënten doorgesneden.

De nieuwe behandeling is uitsluitend bestemd voor patiënten van veertig jaar of ouder, die in het verleden minimaal tien jaar hebben gerookt, maar nu tenminste zes maanden zijn gestopt met roken. Bovendien moeten deze patiënten nog steeds veel klachten hebben, ondanks dat ze gestopt zijn met roken en gebruik maken van maximale inhalatiemedicatie.

Het UMCG zal samen met de Universiteit van Stellenbosch in Kaapstad, Zuid Afrika, het eerste centrum in de wereld zijn waar deze behandeling uitgevoerd gaat worden. De verwachting is dat de eerste patiënten eind januari 2012 in het UMCG behandeld zullen worden. Het UMCG kan in eerste instantie bij maximaal 6 tot 8 patiënten deze experimentele behandeling uitvoeren.

Het onderzoek, dat goedgekeurd is door de Medisch Ethische Toetsingscommissie van het UMCG, wordt uitgevoerd door de afdeling longziekten van het UMCG en staat onder leiding van longarts dr. Dirk-Jan Slebos.

Bron: UMCG

View full post on FysioForum

foto: @frankrahusen

Lang niet iedereen met heup- of knieartrose krijgt een adequate behandeling in de jarenlange periode voordat zij in aanmerking komen voor een nieuw gewricht. Terwijl er wel degelijk mogelijkheden zijn, aldus Gijs Snijders die op 17 november promoveert in Nijmegen. Uitleg over artrose, oefentherapie en een goede pijnstilling bleken in zijn onderzoek een effectieve behandeling en bovendien goed uitvoerbaar via de huisarts.

Jarenlange klachten
Omdat een prothese niet zo lang meegaat, moeten mensen van 40 of 50 jaar vaak wel twintig jaar overbruggen voordat zij in aanmerking komen voor een gewrichtsvervanging. Snijders is reumatoloog in opleiding aan de St Maartens Kliniek in Nijmegen en ziet regelmatig patiënten in het ziekenhuis die nog geen nieuw gewricht kunnen krijgen. Hij deed onderzoek naar de klachten van deze groep en het effect van het gestructureerd toepassen van een conservatieve behandeling.

Veel patiënten krijgen nooit fysiotherapie
Een conservatieve behandeling betekent een behandeling waarbij er geen chirurgie plaatsvindt. Die behandeling bestond ten eerste uit goede uitleg over wat artrose is. Ten tweede kregen de patiënten fysiotherapie. Maar liefst een derde van hen had nooit eerder fysiotherapie gehad, terwijl dat de klachten wel degelijk verlicht. En ook werd onderzocht welke pijnstillers het beste hielpen. Tot slot gaf Snijders advies over het op peil houden van het lichaamsgewicht.

Minder verwijzen en beter behandelen
Uit zijn onderzoek bleek dat de verschillende behandelingen effectief waren bij het merendeel van de patiënten, ook wanneer zij last hebben van ernstige artrose. Bovendien zijn ze prima uitvoerbaar voor huisartsen, volgens Snijders. Momenteel loopt er een landelijk onderzoek naar de mogelijkheden huisartsen deze verschillende conservatieve behandelingen stapsgewijs te laten uitvoeren.De bedoeling is uiteindelijk dat zij alleen mensen doorverwijzen die ook echt in aanmerking komen voor een behandeling in het ziekenhuis, zoals een gewrichtsvervanging.

Bron: Reumafonds

View full post on FysioForum

Dr. Timothy Radstake, als reumatoloog/onderzoeker verbonden aan het UMC St Radboud en aan de Boston University of Medicine (USA), ontvangt van de Europese Unie een ERC Starting Grant van anderhalf miljoen euro voor zijn onderzoek naar de oorzaak en behandeling van sclerodermie. Voor de honderd beschikbare grants waren maar liefst tienduizend aanvragen ingediend.

Bindweefsel
Sclerodermie is een ernstige auto-immuunaandoening, met als kenmerk dat het bindweefsel van de huid en van interne organen zoals hart, maag en longen verlittekent en hard wordt. Officieel heet de ziekte systemische sclerose. De aandoening komt voor bij één op de tienduizend mensen en wordt gerekend tot de reumatische ziekten. Sclerodermie leidt vaak tot ernstige invaliditeit en vroege dood.

Fibroblasten
Naar de oorzaak van sclerodermie is lang gezocht in de belangrijkste cellen van het bindweefsel, de fibroblasten, die zich bij sclerodermiepatiënten abnormaal gedragen. De onderzoeksgroep van Radstake heeft recent een reeks belangrijke ontdekkingen gedaan, waaruit duidelijk werd, dat er iets heel anders aan de hand is. Niet de fibroblasten zèlf zijn de oorzaak van de ziekte, maar cellen uit het afweersysteem, plasmacytoïde dendritische cellen, ofwel pDC’s.

Sclerodermiepatiënten hebben duizend maal zo veel pDC’s in hun bloed als gezonde mensen, doordat er bij de aanmaak en uitrijping van deze cellen iets misgaat. Al deze pDC’s zetten een chemisch-biologische kettingreactie in gang, met als eindresultaat snel verouderende fibroblasten en verhardend bindweefsel overal in het lichaam. Stilstand

Tot nu toe is de relatie tussen sclerodermie en pDC’s vrijwel uitsluitend onderzocht in het laboratorium en bij muizen. Radstake gaat de Europese subsidie gebruiken om het muismodel voor sclerodermie te verbeteren. Hij wil met verschillende strategieën nagaan, of het mogelijk is de ziekte tot stilstand te brengen door de pDC’s uit te schakelen. Bijvoorbeeld door ze uit het lichaam te halen, door de signaalstofjes die ze maken te neutraliseren of door ze in het lichaam heel selectief te deactiveren.

Als dit bij kleine groepen patiënten succesvol is, breekt het moment aan om ook bij grotere groepen patiënten klinische studies op te zetten. Dat zou een enorme stap vooruit betekenen, omdat er tot nu toe tegen sclerodermie geen effectieve therapie beschikbaar is.

Bron: umcn.nl

View full post on FysioForum

Het UMCG start een onderzoek naar een nieuwe, minder belastende behandeling voor patiënten met COPD. Hierbij worden via een nieuwe techniek, ‘bronchoscopische longvolume reductie’ genoemd, de meest aangedane delen van de long afgesloten met zogenaamde eenrichtingsventielen. Dit onderzoek (de Stelvio-trial) heeft als doel om patiënten met ernstig COPD door een weinig belastende ingreep een betere kwaliteit van leven te geven. Longarts Dirk Jan Slebos van het UMCG kreeg voor de uitvoering van dit onderzoek een subsidie van 200.000 euro van ZonMw. View full post on Fysiotherapie : Nieuws

Patiënten met de chronische obstructieve longziekte COPD worden nu behandeld op basis van de meting van hun longfunctie. De longfunctie is weliswaar View full post on Fysiotherapie : Nieuws

Orthopedisch chirurg Hans-Peter van Jonbergen deed onderzoek naar verschillende operatieve en niet-operatieve behandelmogelijkheden voor artrose (slij View full post on Fysiotherapie : Nieuws

Wetenschappers beweren dat ze de pijn die veroorzaakt wordt door artritis kunnen halveren. Dat doen ze eenvoudigweg door patiënten een optische illus View full post on Fysiotherapie : Nieuws